Ο Μάριος Ψαραδέλλης γεννήθηκε στο Μαρούσι τον Αύγουστο του 1995. Πάσχει από τη νόσο του Little εκ γενετής για αυτό και βρίσκεται σε αμαξίδιο. Είναι παιδί πολύτεκνης οικογένειας με χαμηλό οικογενειακό εισόδημα. Οι κινητικές του δυσκολίες δεν τον περιόρισαν από το να πραγματοποιήσει το μεγάλο του όνειρο που ήταν να σπουδάσει ψυχολογία.
Έτσι, τον Σεπτέμβριο του 2013, εισήχθη πρώτος στο τμήμα ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών με βαθμό ‘Άριστα’ 19.500 από όπου και αποφοίτησε το 2017 με βαθμό πτυχίου επίσης “Άριστα’ 9.0 (εννέα).
Πραγματοποίησε εξάμηνη πρακτική στο κέντρο διάγνωσης αξιολόγησης και υποστήριξης ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών, στο οποίο εκπαιδεύτηκε πάνω στο ερωτηματολόγιο νοημοσύνης.
Το 2018 έλαβε υποτροφία από την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών, συνεχίζοντας τις σπουδές του στον κλάδο της εκπαιδευτικής ψυχολογίας του πανεπιστημίου Νεάπολις της Κύπρου και σήμερα είναι εκπρόσωπος υποστήριξης των φοιτητών του τμήματος του.
Έχει συμμετάσχει σε διάφορα συνέδρια ψυχολογίας, κάνοντας ομιλίες πάνω σε σύγχρονα θέματα της επιστήμης του.
Τώρα εργάζεται σε σχολείο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, παρέχοντας υπηρεσίες συμβουλευτικής υποστήριξης σε παιδιά και εκπαιδευτικούς, δημιουργώντας ταυτόχρονα, μοντέλα παρέμβασης για τη διαχείριση του σχολικού εκφοβισμού.
Μιλάει τρεις γλώσσες, είναι συγγραφέας επιστημονικών άρθρων, θεατρικών έργων, συνθέτης στίχων και η μεγάλη του αγάπη είναι το modeling και οι φωτογραφήσεις.
Εχει συμμετάσχει στο πανελλήνιο παραολυμπιακό άθλημα Μπότσια κατακτώντας την 7η θέση.
Για πρώτη φορά δραστηριοποιήται στα κοινά, κατεβαίνοντας υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Αμαρουσίου, με τον υποψήφιο δήμαρχο Γιάννη Νικολαράκο και το συνδυασμό «πάθος και λύσεις» για το Μαρούσι . Στόχος του είναι να βοηθήσει τα άτομα με κινητικές, αισθητηριακές και άλλες δυσκολίες, ενθαρρύνοντας τους στην απόκτηση αυτονομίας. Θεωρεί οτι αν θέλει ένας άνθρωπος να αλλάξει αυτό που ζει, αξίζει πρώτα να αλλάξει τον τρόπο που σκέφτεται. Χρειάζεται να εφαρμοστούν καινοτόμα εκπαιδευτικά προγράμματα και να υλοποιηθούν άμεσα σημαντικές αλλαγές στο κοινωνικό περιβάλλον του ατόμου, ώστε να μπορέσει να αναπτύξει το αίσθημα της αυτoαξίας και της ενσυναίσθησης προς το συνάνθρωπο.
