Σύμφωνα με την μυθολογία η Κασταλία φέρεται να είναι ποτάμια Νύμφη. Κόρη του Αχελώου ή κατά άλλη παράδοση του Κηφισού. Σε μια πιθανότερη εκδοχή παρουσιάζεται ότι κρύφτηκε από τον Απόλλωνα σε μια κόγχη του Παρνασσού. Εκεί όπου σήμερα βρίσκεται και η ομώνυμη περιοχή.
Έως τον 3ο αιών. πΧ η πηγή στις υπώρειες της «Υαμπείου Πέτρας» είχε μόνο ένα κρουνό. Στην συνέχεια απόκτησε 7 χάλκινους κρουνούς που πλαισιώνονταν με μαρμάρινη επένδυση ως τη κορυφή του οικοδομήματος. Στις λαξευτές κόγχες τοποθετούσαν οι προσκυνητές τα αναθήματά τους. Πρώτα έλουζαν το κεφάλι και τα άκρα τους, και στη συνέχεια πήγαιναν στο ναό του Απόλλωνος.
Η Κασταλία ήταν νύμφη που κρατούσε την πηγή της ζωής. Ίσως αυτό να είχαν στο νου τους η πρώτοι κάτοικοι του Αμαρουσίου. Τα πηγάδια της Αθήνας ήταν πάντα λιγοστά, και για αυτό ο κρουνός στην μικρή πλατεία του παλιού Αμαρουσίου έδινε ζωή σε όλην την περιοχή. Η πηγή του ήταν ξακουστή, και το νερό της από τα λίγα καθαρά. Ο περίτεχνος μαρμάρινος κρουνός που ξεδιψούσε τους μακρινούς μαρουσιώτες, θέλησε να πάρει και λίγο από την τέχνη της αρχαίας πηγής της Κασταλίας. Έτσι η πλατεία έγινε και επίσημα και κατ’ όνομα η πηγή της ζωής!
Γύρω από την πλατεία της Κασταλίας συγκεντρώνονταν οι κάτοικοι από τις γύρω περιοχές, που συνήθιζαν να περνούν τις ώρες στους στα δροσερά καφενεία γύρω από την βρύση. Γρήγορα έγινε για το Μαρούσι τόπος συνάντησης και αγοράς. Η πλατεία της πόλης έγινε γρήγορα περίφημη, αφού όλες οι γραμμές των αστικών λεωφορείων τερμάτιζαν εκεί.
Ο Σπύρος Λούης, μαζί με τους υπόλοιπους ντόπιους νερουλάδες, διατυμπάνιζαν σε όλους την πραμάτεια τους από την “βρύση της Κασταλίας”. Γυρνώντας τις πήλινες γεμάτες νερό στάμνες τους στα βόρεια και ανατολικά προάστια των Αθηνών.
Η κρήνη της ήταν περίτεχνη με ένα αγγείο στην κορυφή της. Στα μέσα της δεκαετίας του 1920 στις βρύσες τοποθετούνται κεφαλές λεόντων και στην κορυφή το έργο του Δεσύλα με την Αμαρυσία Αρτέμιδα. Ο περίεργος αυτός συνδυασμός με την Αρτέμιδα δεν ξέρει κανείς πως προέκυψε για την πηγή.
Η πλατεία άλλαξε όψη τον Μάιο του 2010. Όταν ανακαινισμένη αποκάλυπτε το νέο άγαλμα της Αμαρυσίας Αρτέμιδος που είναι μαρμάρινο αντίγραφο από το αρχαϊκό μπρούτζινο. Το νέο άγαλμα που παριστάνει την Αρτέμις με ένα ελάφι και τόξο στο χέρι, φιλοτέχνησε ο Μαρουσιώτης γλύπτης Γιώργος Γεωργιάδης, το οποίο και δώρισε στον Δήμο Αμαρουσίου. Είναι από χυτευμένο ορείχαλκο πατιρασμένο με άσπρο, αντίγραφο 2/3 φυσικού μεγέθους του αγάλματος που βρίσκεται στο μουσείο του Λούβρου.
Την παλιά εικόνα της Πλατείας Κασταλίας δίνουν σήμερα οι ευκάλυπτοι που την περιτριγυρίζουν. Ωστόσο τα παλιά καφενεία έχουν γίνει σήμερα υποκαταστήματα τραπεζών.
πηγή:tvxs.gr
