Συνέντευξη του Νίκου Ανδρεάδη, ομοσπονδιακού προπονητή πυγμαχίας και του διεθνή με την ομάδα νέων, Νίκου Αντωνόπουλου λίγο πριν την αναχώρηση για το παγκόσμιο πρωτάθλημα Νέων και Νεανίδων στην Πολωνία.
Δυο λόγια για τον Coach Νίκο Aνδρεάδη
Ο Νίκος Ανδρεάδης υπήρξε αθλητής πολεμικών τεχνών από πολύ μικρή ηλικία. Πολύ γρήγορα έδειξε όμως την προτίμηση και την αγάπη του στην πυγμαχία. Στην πορεία του πέτυχε σπουδαίες διακρίσεις τόσο σε εθνικό όσο και σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Από την ηλικία των 35, όταν και αποσύρθηκε, υπηρετεί το αγαπημένο του άθλημα από το πόστο του προπονητή. Κύριο μέλημα του είναι να μεταλαμπαδεύσει τις γνώσεις του, τις αρχές του, την αγάπη του για τον αθλητισμό και το ευ αγωνίζεσθαι στη νέα γενιά. Είναι προπονητής στον Αθλητικό Σύλλογο Πυγμαχίας και ομοσπονδιακός προπονητής της εθνικής Ελλάδος. Είναι κάτοχος δύο αστεριών ΑΙΒΑ και πιστοποιημένος εισηγητής σε θέματα σχολικού bulling.
Coach Νίκο Ανδρεάδη, άλλη μια σπουδαία επιτυχία για τον σύλλογο αλλά και σένα προσωπικά. Τι καθοδήγηση χρειάζεται ένας αθλητής για να παίξει σε τέτοιο επίπεδο;
Καλησπέρα σας, κατ’ αρχάς εύχομαι υγεία σε όλους μας και γρήγορη επιστροφή στην κανονικότητα με υπευθυνότητα και προσοχή.
Πράγματι, θεωρούμε τους εαυτούς μας ευλογημένους γιατί σαν σύλλογος μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα καταφέραμε πάρα πολλά. Ο σύλλογος μας θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους της Ελλάδος με πάνω από 100 μετάλλια, εγχώριους τίτλους και σημαντικές διακρίσεις αθλητών. Όμως γι’ αυτό που πραγματικά είμαι περήφανος είναι για την ποιότητα των αθλητών μας και τη σχέση σεβασμού και αλληλοεκτίμησης που υπάρχει μεταξύ μας. Επίσης είμαι υπερήφανος για το γεγονός ότι έχουμε ελάχιστους τραυματισμούς. Χαρακτηριστικά να αναφέρω ότι στο σύλλογο έχουν περάσει αυτά τα 9 χρόνια πάνω από 3000 αθλητές και οι τραυματισμό σοβαρό δεν είχαμε ποτέ!
Coach, Η πυγμαχία είναι ένα δυναμικό σπορ. Πόσο κακό κάνει η αποχή στους αθλητές λόγω της πανδημίας; Θα ήθελες να πεις κάτι στους γονείς που σκέφτονται να φέρουν τα παιδιά τους στο άθλημα?
Όντως η πυγμαχία είναι ένα δυναμικό σπορ. Εγώ όμως λέω ότι η πυγμαχία δεν είναι βία είναι τέχνη και παιδεία. Στο σύλλογο γυμνάζονται αθλητές από 4 ετών έως και 60.Δεν είναι απαραίτητο να γίνουν όλοι πρωταθλητές. Το ζητούμενο είναι να γυμναζόμαστε, να ξεφεύγουμε από τα προβλήματα της καθημερινότητας, να κοινωνικοποιούμαστε και να μάθουμε να αντιμετωπίζουμε όποια κατάσταση μας δημιουργηθεί πρώτα πνευματικά και μετά σωματικά.
Σχετικά με την πανδημία προφανώς μας έχει επηρεάσει και μας αρνητικά. Με κλειστά γυμναστήρια και τους αθλητικούς χώρους, με τα οικονομικά προβλήματα να συσσωρεύονται, οι αθλητές βλέπουν το χρόνο να περνάει χωρίς πρόοδο και τα χρόνια δεν γυρίζουν πίσω. Εύχομαι όλοι μας να αντέξουμε, να βγούμε πιο δυνατοί από αυτό και να επιστρέψουμε στους κανονικούς ρυθμούς σύντομα. Πάντως η πυγμαχία στην Ελλάδα δεν είναι και στα καλύτερα της αφού το κράτος είναι απών και οι αθλητές για να τα βγάλουν πέρα ως προς το ζην θα πρέπει μάλλον να ζουν Σπαρτιατικά. Στο σημείο αυτό όμως να ευχαριστήσω τη διοίκηση του Δήμου Αμαρουσίου αλλά και της ΚΕΔΑ που στέκονται στο πλευρό μας και μας στηρίζουν με κάθε τρόπο.
Η πυγμαχία αν και δυναμικό σπορ έχει κανόνες και μεγάλη παράδοση στη χώρα μας. Έχουμε ελάχιστους τραυματισμούς σαν άθλημα αλλά το σημαντικό είναι ότι μέσα από την προπόνηση προσπαθούμε να βελτιώνουμε την ψυχολογία, την αυτοπεποίθηση την πνευματική και φυσική υγεία του αθλητή.
Δυο λόγια για τον Νίκο Αντωνόπουλο
Ο Νίκος είναι 17 χρονών, φοιτά στο 5ο Λύκειο Αμαρουσίου και είναι μαρουσσιώτης. Ασχολείται με την πυγμαχία από πολύ μικρή ηλικία και όνειρό του είναι να πετύχει πολλές διακρίσεις εκπροσωπώντας την χώρα μας κάνοντας περήφανους την οικογένεια του, τους ανθρώπους που τον στηρίζουν και το Μαρούσι. Πρόκειται για ένα σεμνό και ταπεινό παιδί με μεγάλο ταλέντο που με την σωστή καθοδήγηση που λαμβάνει θα κάνει σπουδαία πράγματα. Σύμφωνα με τον προπονητή του, έχουν καταφέρει ήδη να κερδίσουν το σημαντικότερο μετάλλιο και αυτό είναι ο χαρακτήρας και η προσωπικότητα του Νίκου.
Νίκο, στο ταξίδι στην Πολωνία θα εκπροσωπήσεις τον Σύλλογο σου, την πόλη σου, την χώρα σου. Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι ή το πρώτο συναίσθημα που νιώθεις όταν συνειδητοποιείς τι ετοιμάζεσαι να κάνεις;
Καλησπέρα και από μένα. Η αλήθεια είναι ότι νοιώθω πολύ όμορφα για την συμμετοχή μου. Δεν νοιώθω κάποιο τεράστιο βάρος διότι η συμμετοχή μου είναι αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς και οικονομικής θυσίας από όλους μας. Απλά είμαι χαρούμενος και υπερήφανος που έστω για κάποιες μέρες θα εκπροσωπούμε το Μαρούσι και την Ελλάδα σε μια ξένη χώρα. Μακάρι να υπάρχει διάκριση αυτό θα με έκανε ακόμη πιο χαρούμενο αλλά είμαστε μόνο στην αρχή…
Η πυγμαχία όπως και κάθε άθλημα χρειάζεται στήριξη για να γίνει σε υψηλό επίπεδο. Πως καταφέρνεις να μένεις προσηλωμένος στο στόχο σου εν μέσω καραντίνας, και όχι μόνο;Τι θυσίες απαιτεί ο πρωταθλητισμός σε αυτό το επίπεδο;
Δυστυχώς στο άθλημα της πυγμαχίας δεν υπάρχει ιδιαίτερα κρατική στήριξη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να χρειάζεται οικονομική στήριξη από τρίτους πράγμα πολύ δύσκολο. Παρ ’όλα τα οικονομικά προβλήματα, με την βοήθεια του προπονητή, της οικογένειας μου αλλά και κάποιων ανθρώπων που πιστεύουν στα ιδανικά του συλλόγου έχουμε καταφέρει μέχρι στιγμής να ανταπεξέλθουμε στις υποχρεώσεις μας και τις απαιτήσεις. Το ταξίδι και η συμμετοχή για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην Πολωνία ίσως να μην ήταν εφικτό αν δεν υπήρχε αυτή η βοήθεια. Βλέποντας λοιπόν τον αγώνα όλων ώστε να εξασφαλίσουμε το οικονομικό κομμάτι οι προσωπικές μου θυσίες περνούν σε δεύτερη μοίρα.
Πάντως, δεν νοιώθω ότι κάνω και ιδιαίτερες θυσίες συγκριτικά με άλλους αθλητές. Εγώ μένω πιστός στον αθλητικό τρόπο ζωής μου και θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που έχω δίπλα μου ανθρώπους άξιους και καλούς. Έτσι το άγχος που μπορεί να δημιουργείται σε κάποιους, για εμένα είναι ένα επιπλέον κίνητρο για να δικαιώσω τους ανθρώπους που πιστεύουν σε μένα
*Ευχαριστήρια να δώσουμε στον Δημοτικό Σύμβουλο Γιάννη Ιωαννίδη που ανέδειξε την σημαντική συμμετοχή του coach Νίκου Ανδρεάδη και του αθλητή Νίκου Αντωνόπουλου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.
