Λίγα λόγια για την Πρωταπριλιά..
Στην Ελλάδα το έθιμο της Πρωταπριλιάς είναι ιδιαίτερα αγαπητό, καθώς περικλείει μια διάθεση χαράς και <<πειράγματος>>, κάτι που από τη φύση μας εμείς οι Έλληνες αγαπάμε πολύ! Παρόλ’αυτά τα ψέματα της Πρωταπριλιάς είναι ένα έθιμο που μας έχει έρθει από την Ευρώπη, και πιο συγκεκριμένα υπάρχουν δύο επικρατέστερες απόψεις σχετικά με τις ρίζες αυτού.
Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή το έθιμο ξεκίνησε από του Κέλτες, λαό της βορειοδυτικής Ευρώπης, που φημιζόταν για την ικανότητά του στο ψάρεμα. Η εποχή του ψαρέματος λοιπόν ξεκινούσε την 1η Απριλίου. Όσο καλοί ψαράδες όμως και να ήταν, την εποχή αυτή του χρόνου τα ψάρια πιάνονται δύσκολα, κατά συνέπεια, όπως προστάζει ο “κώδικας δεοντολογίας” των ψαράδων όλων των εποχών, εκείνοι κατέληγαν να λένε ψέματα σχετικά με τα πόσα ψάρια είχαν πιάσει. Αυτή η συνήθεια, έγινε με το πέρασμα του χρόνου έθιμο.
Η δεύτερη εκδοχή, που θεωρείται και πιο βάσιμη ιστορικά, θέλει γενέτειρα του εθίμου την Γαλλία του 16ου αιώνα. Μέχρι το 1564 η πρωτοχρονιά των Γάλλων ήταν η “1η Απριλίου”. Την χρονιά αυτή όμως, και επί βασιλείας Καρόλου του 9ου αυτό άλλαξε και Πρωτοχρονιά θεωρούταν πλέον η 1η Ιανουαρίου. Στην αρχή αυτό δεν το δέχτηκαν όλοι οι πολίτες. Οι αντιδραστικοί συνέχιζαν να γιορτάζουν, την παλαιά πλέον, πρωτοχρονιά τους την 1η Απριλίου, ενώ οι υπόλοιποι τους έστελναν πρωτοχρονιάτικα δώρα για να τους κοροϊδέψουν. Το πείραγμα αυτό μετατράπηκε με τον καιρό σε έθιμο.
Με τον καιρό το έθιμο αυτό έφτασε και στην Ελλάδα αποκτώντας μια ελαφρώς διαφορετική, ελληνική χροιά. Η βασική ιδέα βέβαια παρέμεινε η ιδία, καθώς λέμε αθώα ψέματα, με σκοπό να ξεγελάσουμε το <<θύμα μας>>. Όπως και σε κάθε έθιμο βέβαια δε λείπουν οι προλήψεις και οι δυσειδαιμονίες, καθώς σε κάποιες περιοχές, θεωρούν ότι όποιος καταφέρει να ξεγελάσει τον άλλο, θα έχει την τύχη με το μέρος του όλη την υπόλοιπη χρονιά. Σε κάποιες άλλες πάλι πιστεύουν ότι ο «θύτης» θα έχει καλή σοδειά στις καλλιέργειες του, ενώ το βρόχινο νερό της πρωταπριλιάς, θεωρούν μερικοί, ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Όσο για το «θύμα», τέλος, πιστεύεται ότι, σε αντίθεση με τον «θύτη», θα έχει γρουσουζιά τον υπόλοιπο χρόνο και πιθανότατα αν είναι παντρεμένος θα χηρέψει γρήγορα.
Εμείς, όπως και κάθε χρόνο άλλωστε, περιμένουμε με ανυπομονεσία την ημέρα αυτή, για να πειράξουμε τους αγαπημένους μας και να γελάσουμε με την ψυχή μας!
